Ko³obrzeg
to 50-tysiêczne, miasto - uzdrowisko, le¿±ce przy uj¶ciu rzeki Parsêty do Ba³tyku.
Ko³obrzeg to morski port handlowy, rybacki, pasa¿erski i wojenny.
Ale od dawien dawna
Ko³obrzeg przyci±ga tysi±ce turystów urokiem
pla¿, specyficznym mikroklimatem i atrakcjami wakacyjnego kurortu. Trafiaj±
wiec tu i starzy i m³odzi. Starzy aby leczyæ jodem spracowane cia³a, a m³odzi
by w dzieñ le¿eæ plackiem na piaszczystych pla¿ach a noc± do bia³ego rana u¿ywaæ
do woli. Ale gdzie granica czy kto¶ stary czy m³ody to ju¿ zale¿y od w³a¶ciwej
osoby. :).
Ko³obrzeg ma swoj± dumn± i ciekaw±
historiê,
ale dzi¶ jest g³ównie prawdziwy kurort z wieloma atrakcjami kusz±cymi turystów.
Z
portu mo¿na pop³yn±æ w rejs w morza i replik± ³odzi
wikingów albo statkiem Krzysztofa Kolumba. Obok szerokiej piaszczystej pla¿y
przebiega
promenada nadmorska z wieloma kafejkami,
sma¿alniami. Mnogo¶æ atrakcji nie oszczêdza turysty i jego portfela.
Ko³obrzeg - Ko¶ció³ ¦w. Jana
Chrzciciela
Ko¶ció³ ¦w. Jana Chrzciciela - po raz pierwszy wymieniony w ¥ród³ach pisanych
w roku 1222, po³o¿ony na skraju pó³nocno - wschodniego podgrodzia, na ma³ym
wzniesieniu, w¶ród kêpy starodrzewu (dêby, buki). Na jednym z drzew widnieje
wymalowany znak pocz±tku i koñca pieszego szlaku turystycznego im. Jana Frankowskiego.
Uwaga: Ko¶ció³ek jest jedynym zabytkiem wczesno¶redniowiecznego Ko³obrzegu,
jak i najstarszym obiektem ceglanym architektury sakralnej na Pomorzu ¦rodkowym.
Ufundowa³a go ksiê¿na Miros³awa, ¿ona ksiêcia zachodniopomorskiego Bogus³awa
II, w prostej linii prawnuka w³adcy Polski, Boles³awa Krzywoustego. Ko¶ció³
otoczony by³ cmentarzem grzebalnym. Kilka lat po wojnie przy ko¶ciele sta³y
jeszcze nagrobki, lecz zmar³ych ju¿ tu nie chowano. Po starym cmentarzu nie
ma obecnie ¶ladu. ¦wi±tynia zbudowana zosta³a z ceg³y na rzucie prostok±ta,
w stylu romañskim. Jak wiêkszo¶æ ¶redniowiecznych ko¶cio³ów jest on orientowany,
czyli apsyd± (miejscem przeznaczonym na g³ówny o³tarz) zwrócony na wschód.
W XV wieku ko¶ció³ rozbudowano. Dobudowano apsydê i ju¿ nie romañskie, ale
gotyckie portale ostro³ukowe. Pierwotnie do wnêtrza wchodzi³o siê przez dwa
portale umieszczone w elewacji pó³nocnej i po³udniowej. Pozosta³ po nich widoczny
¶lad w postaci zamurowañ. Ciekawostk± jest to, ¿e jedno z wej¶æ (pó³nocne)
przeznaczone by³o dla kobiet, a drugie dla mê¿czyzn. Ko¶ció³ by³ wielokrotnie
niszczony, a nastêpnie odbudowywany. Z koñca XIX wieku pochodz± okna neogotyckie
elewacji pó³nocnej i po³udniowej.