Kołobrzeg - Wakacje nad morzem !

Bazylika Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, przypomina ogromny statek z małym masztem (wieża o wysokości 74 m). Świątynia, wzniesiona w XIV–XV w., zniszczona w czasie walk o Kołobrzeg w 1945 r., przeznaczona była po wojnie do rozbiórki. Początkowo w ruinach urządzono muzeum wojskowe, potem przekazano je Kościołowi katolickiemu, w latach 1958–1985 przystąpiono jednak do odbudowy. Decydujący wpływ na losy kościoła miała bulla Episcoporum Poloniae Coetus papieża Pawła VI z 28 czerwca 1972 r. Ustanowiono wtedy nową diecezję koszalińsko-kołobrzeską, a kolegiata stała się konkatedrą.

Gotycki halowy kościół z aż pięcioma nawami ma krzyżowo-żebrowe sklepienia, a w nawach bocznych gwiaździste. Przez wysokie ostrołukowe okna wpada dużo światła. Nawy boczne zabudowane są dwupiętrowymi emporami. Najbardziej przyciągają uwagę olbrzymie filary, niektóre odchylone znacznie od pionu. Cudem zachowały się fragmenty malowideł ściennych z połowy XIV i początku XV w. Na jednym z filarów, zwanym z tego powodu barwnym, przedstawieni są: Matka Boska z Dzieciątkiem, Jan Ewangelista, Jan Chrzciciel i św. Łukasz. Stoją oni pod wysokimi baldachimami, nad którymi namalowano postacie czterech błaznów. Nad arkadami w wewnętrznej nawie północnej stoją parami panny mądre i głupie oraz Archanioł Michał.

W kościele można obejrzeć wiele cennych, należących do najstarszych w Polsce, zabytków średniowiecznych. Obrazy i przedmioty ocalały dzięki pastorowi Paulowi Hinzowi, który w czasie wojny powywoził je do okolicznych kościołów, zamurował bądź ukrył w świątyni. W absydzie można zobaczyć trzy późnogotyckie tryptyki: ołtarz główny ze sceną Ostatniej Wieczerzy i namalowanym na rewersach Zwiastowaniem. Lewy ołtarz z Pokłonem Trzech Króli umieszczony jest przy ścianie tęczy, w prawym ołtarzu stoją figury św. Anny Samotrzeciej i św. Mikołaja.

W prezbiterium warto obejrzeć gotyckie stalle kanoniczne, udekorowane rzeźbami przedstawiającymi smoki o ludzkich i zwierzęcych głowach. Po lewej stronie umieszczono brązową chrzcielnicę z 1355 r. ozdobioną płaskorzeźbami ukazującymi sceny z życia Chrystusa. W nawie południowej stoją stalle radnych z wyrzeźbionymi herbami i postaciami świętych. Z wyposażenia najciekawszy jest siedmioramienny świecznik z XIV w. (o wysokości 4m!) wsparty na trzech lwach, z głowami smoków na stopie i postaciami apostołów na trzonie, cudem odzyskany po wojnie ze złomowiska. W nawie głównej kościoła wisi piękny ażurowy świecznik z XVI w., zwany od nazwiska fundatorów Koroną Schliffenów. Można zobaczyć też gotycki krucyfiks na belce tęczowej i kilka obrazów, m.in. ukazujący ideał średniowiecznej kobiety czy XV-wieczny, przedstawiający Krzyżaka. Duże wnętrze wydaje się jednak puste. W gablotach przy wejściu przedstawiono historię kościoła i jego powojennej odbudowy.

W pobliżu konkatedry, od strony ul. Armii Krajowej stoi pomnik, dzieło koszalińskiego rzeźbiarza Zygmunta Wujka. Na dwumetrowym cokole widnieje postać arcybiskupa w stroju liturgicznym, Marcina Dunina, więzionego przez Prusaków w twierdzy kołobrzeskiej od 9 października 1839 r. do 3 sierpnia 1840 r. Widniejąca na szczycie pomnika korona królewska to symbol władzy prymasowskiej (interrexa). Herb Rzeczypospolitej Obojga Narodów symbolizuje wierność Niepodległej Polsce.